Huh, wa’s dat nou weer, een KDL? De KDL’s, voluit Kleinstdiesellokomotiven, behoorden tot de kleinste rangeerlocomotieven die ooit bij de Deutsche Bundesbahn (DB) in dienst waren. Meer uitleg over deze compacte Rangierschlepper vind je onderaan deze pagina.
Ons project in aanbouw (AW Statler und Waldorf) is qua tijdperk gesitueerd rond het jaar 1990. De KDL-locjes waren toen al enige jaren buiten dienst en de meeste exemplaren waarschijnlijk al richting de sloper.
Lees verder
Na leuke projecten in 1:87 en 1:160 was het tijd voor een nieuw project, uiteraard ook weer bedoeld om ooit tijdens modelbouwexpo’s aan het publiek te tonen.
Het idee voor AW Statler und Waldorf is mede geboren als gevolg van een bezoekje aan DB museum Koblenz. De fraaie diesellocs inspireerden ons en daar wilden we iets mee. De schaal mogelijk een stukje groter dan voor ons gebruikelijk. Spoor 0 modellen zijn iets ‘betaalbaarder’ dan de exemplaren in bijvoorbeeld de ‘Koningsschaal’ 1. En de benodigde ruimte blijft dan ook nog iets behapbaarder (dachten wij 😂 ).
AW Statler und Waldorf wordt een Ausbesserungswerk voor diesellocomotieven. Deze locs staan in de hal van het AW vaak zonder dakdelen, huiven of roosters. De firma Lenz was zo vriendelijk om een paar spoor 0 kappen aan ons ter beschikking te stellen. Hiermee kunnen we ons naar hartelust uitleven en dat zonder een hartverzakking te krijgen als er iets mis gaat. Ik kan het niet laten om de boel gaandeweg ook ietwat te verfijnen.
Om het spoorverkeer bij rangeerbewegingen te beveiligen staan er in Duitsland Schutzhaltsignale. Twee rode lampen naast elkaar betekend Halt (Sh 0). Twee in een diagonale lijn oplichtende witte lampen geven toestemming door te rijden
(Sh 1), maar wel met beperkte snelheid.
Op het toekomstige modelbaanproject ‘AW Statler und Waldorf’ zijn heel wat sporen ingetekend, en de meeste daarvan moeten beveiligd worden met seinen om de rangeerbewegingen in goede banen te leiden. Zelf bouwen is het leukst, maar wel met moderne hulpmiddelen zoals 3D-tekenen & printen.
Eindelijk was het dan zover, Güterbahnhof Unterhaltung was te zien in het Spoorwegmuseum te Utrecht tijdens de Modelspoor Expo On traXS, 23 t/m 25 september 2022. Eindelijk, omdat deze fijne modelspoor-tentoonstelling natuurlijk al in 2020 had moeten plaatsvinden ware het niet dat een heel naar virusje alles in de wereld op z’n kop zette.
Maar goed, nu was het opnieuw tijd om het hele project los te schroeven en in ontzettend veel losse stukken van zolder te sjouwen. Met een busje vol modelspoor-zooi donderdagmiddag vertrokken en de hele avond alles opbouwen in het Spoorwegmuseum.
Busje vol modelbaan
Duidelijker kan het niet
Bovenleiding exact op schaal is waarschijnlijk onmogelijk te realiseren in N, de draden zouden dan 0,075 mm in doorsnede moeten zijn… Wie dat thuis zo heeft nagebouwd mag zich melden. Dus zoals bijna alles in N-spoor: concessies doen en door de vingers kijken. Behalve onze treinlengtes en rijlengte natuurlijk, daar kunnen veel halfnullers jaloers op worden.
Besloten werd om de setjes van het Spaanse merk N-train te gebruiken, verkrijgbaar onder de naam “Real Flex System’ (écht flex 😎), Artikelnummer N-Train 213.90. Die bestaan uit een rolletjes dun transparant elastiek en een ets-fretje met fragiele verticale hangers in diverse lengtes, oplopend van 6 mm tot 8 mm. Dat is om een natuurlijke doorhang te kunnen weergeven, in het midden zijn de verticale hangdraden korter, en worden dan richting de ophanging aan de masten zelf steeds hoger.
Tja, van 13 t/m 15 maart 2020 zou dit modelbaantje opgesteld staan in het Spoorwegmuseum te Utrecht tijdens de Modelspoor Expo On traXS 2020. Dankzij een virus, waar je wel iets over gehoord hebt, ging geen enkel evenement meer door, en On traXS dus ook niet. Laten we er van uit gaan dat er in 2021 een herkansing mogelijk is…
De maanden voorafgaand aan het evenement heb ik behoorlijk stug doorgebouwd om alles helemaal klaar te maken qua landschap, detaillering en natuurlijk het betrouwbaar laten rijden van de treinsamenstellingen die aan de toeschouwer voorbij trekken. Fijn was ook dat ik ondersteuning kreeg van ‘modelbouwer F’ die zich te buiten ging aan belachelijk goed gedetailleerd spul zoals vrachtwagens, busjes, perronkarretjes, stapeltjes bouwmaterialen, pallets en divers stukgoed.
Kortom, het cancellen van On traXS was een enorme domper, maar dit project is wel klaar! (voor zover een modelbaan ooit áf kan zijn natuurlijk…)
Vroegûh, toen supergroot geprinte doeken of XXL vinylstickers en meer van dat soort werk nog helemaal niet waren uitgevonden bestond het ambacht van de échte reclameschilder nog. Hieronder een techniek om zulke muurschilderingen in model weer te geven, zowel fris nog helemaal leesbaar, dus net aangebracht maar ook als verweerde, oude resten van reclame’s uit vroeger tijden.
Na deel 4 was het tijd om het bouwwerk in een passende baksteen-kleur te spuiten. Twee kleurtjes Vallejo werden gemengd voor de basiskleur, daarna heb ik met afplaktape en diverse maskertjes van papier zo hier en daar wat kleurverschillen (wat donkerder of juist wat helderder steenrood) in de baksteenstructuur aangebracht om het een wat doorleefd uiterlijk te geven.
Nu op dit modelbaanproject eindelijk het wegverkeer (zie hier) naar behoren functioneerde was het tijd voor het volgende obstakel: het spoorviaduct over het dal van het riviertje de ‘Unter’. Vanaf het eerste idee voor deze baan had ik m’n zinnen gezet op een in baksteen opgetrokken overspanning die ik op foto’s van Wuppertal had gezien. Daar liep het tracé van de Nordbahn over een aantal fraaie viaducten zoals het Steinweg-Viadukt over (hoe toepasselijk) de Steinweg, dwars door stad, hoog boven de huizen. De spoorlijn aldaar is inmiddels opgebroken, het is nu een fietspad geworden. Kortom, zoiets moest het worden, maar dit bouwwerkje was wel al geruime tijd een, euh… laten we zeggen ‘een dingetje’.
© 2026 ModelbouwWerk
Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑
